ناخن ِ شکسته

صدای موزیک،بوی قهوه ی تازه دم، چِق چِق قیچی ، بوی پودر دکلره و صدای سوهان برقی:
برو دیگه دوست ندارم، اسمتو نمیخوام بیارم
 یه بالن افتاده.حواستو جمع کن به نظر نمیاد خیر و صلاحتو بخواد،داره گولت می زنه...خودشم نزنه حتما اون رفیقش یه ریگی به کفشش هست...ببین این جا،دستاتو زیادی طرفش دراز کردی،حماقته.تا سه وعده ی بعد باید منتظر یه خبر مهم باشی که تکلیفتو معلوم می کنه.
زندگی بهتر از این نمیشه،زندگی ی ی ی ی ی ی
شعله جون، ریشه ی موهای من ضعیفه یه وقت موهام نسوزه.
بین ما یه عالمه راه درازه ، دل من باید با این دوری بسازه
 وای چه ناخونهای خوشگلی داری تو دختر! زیاد کار نمی بره ولی من اگه جای تو بودم می کاشتم،این همه می شینی اینجا ، منم برام فرقی نداره کارمو می کنم پولمو می گیرم اما ناخونه دیگه،یهو گیر می کنه به یه جا ، تقّی می شکنه ، حیفه ها! می خوای برات بکّارم؟
مگه بت نگفته بودم بی تو روزگار من تیره و تاره،حالا یادگار من بعد ِ سفر کردن تو طناب ِ داره

- صبح به صبح قبل از اینکه بره شرکت میره می دوئه ، جدیدا هم بوی ادکلن از بیخ گوشش نمی ره. شب ها هم دیر وقت میاد خونه ، موبایلش بیشتر از همیشه دم دستشه...من که می دونم چه خبره، نه که بره سرم هوو بیاره ها ، زرنگ تر از این حرفهاست ، فقط خوش می گذرونه...شعله خانوم ، پشتش ُ layer کن .یه بار بهش گفتم این بار مهرمو می ذارم اجرا  ، گفتش دیگه مهریه عند الاستطاعه است.فخری جون عند الاستطاعه یعنی چی؟ ،می ترسم بذارم برم دیگه رنگ بچمو نبینم...  به نظرت یه فرنچ ساده بهتر نیست؟ اعصاب برام نذاشته، همینجوری صاف و مستقیم توی چشمام نگاه می کنه و میگه راه باز جاده دراز ، فِک کرده من می رم که رفیقشو بیاره خونه اونم جلو چشم بچم ... مشالاه این مش زیتونی  چه به موهات میاد، حیف که به من اصلا نمیاد.

---

سه روز بعد،خارجی...شاید هم داخلی!راستی محیط کافی شاپ خارجی ست یا داخلی؟ بوی ادکلنش تمام فضا را پر کرده بود و سرها را به سمت در ورودی می چرخاند...موهای جو گندمی اش را به دقت آراسته بود... به سمت میز شماره شش رفت و مقابل زنی نشست با موهایی زیتونی رنگ.