ماه پیشونی ِ تو قصه

 فکر بیداری تو خوابه

خورشید هفت آسمون نیست

عکس خورشید توی آبه

از خواب قصه بلند شو

اسب چوبیتو رها کن

ماه پیشونی مال قصه است

مرد من منو صدا کن

وقتی بچه بودم و مادری خدابیامرزم قصه ی ماه پیشونی رو برام تعریف کرد،همیشه فکر می کردم من چرا قشنگ نیستم؟یا حداقل چرا شکل ماه پیشونی نیستم؟چرا از خوشگلی زیاد یه هلال ماه گوشه ی پیشونیم سبز نشده!یعنی دیگه هیچکی از من خوشش نمیاد؟یا چرا شکل سیندلا و سفید برفی و زیبای خفته نشدم!ای بابا...اینم شد شانس!...وقتی خیلی بچه بودم از قیافه ی خودم بدم میومد چون زیادی کارتون سیندرلا و سفید برفی و زیبای خفته و پری دریایی میدیدم!به هیچکس نمیگفتم چقدر از اینکه توی آینه نگاه کنم بدم میاد،واسه همینم هیچکی اون روزها پیدا نشد بهم بگه سیندلا و سفید برفی شدن مایه اش دماغ عمل کردن و گذاشتن گونه و رنگ کردن موئه! اما اگه تمام این کارها رو بکنی و توی کله ات اندازه دو زار شعور و فهم نباشه خیلی زود دل همه رو میزنی...یکم دیر یاد گرفتم شخصیت داشتن چقدر مهم تر از زیبایی داشتنه...وقتی فهمیدم که با قیافه ی معمولی خودم کنار اومده بودم! نوجوانی چند دختر دیگه حروم جلوی آینه وایسادن و حرص خوردن شده؟!

دانلود ترانه ماه پیشونی