پسرک قازقلنگ است!یعنی دراز  و لاغر است و بدقواره،لباس به تنش زار میزند،و البته لباسهایش همه مارک دار و خارجی! فردا ۱۱ ساله میشود، و قرار است دسته جمعی در تولدش قر مبسوطی بدهیم! و اگر پا داد دمی به خمره بزنیم و او را سر دست بلند کنیم و جیغ بزنیم تولد مبارک ((کسرا)). با این حال پسرک شیرینیست...مهربان و خوش خنده است، عاشق تکنو زدن وسط ماسه های ساحلیست و کافیست یک بار تو را ببیند تا عین میمون از سر و کله ات بالا برود! فرزند نذر و نیاز است، پدرش در اوج نداری از لباس اسپایدر من ۱۰۰ هزار تومنی اش کم نگذاشت و مادرش از همان دو ماهگی هر حادثه ای اعم از افتادن برگ درخت تا وقوع فاجعه هیروشیما را با دلیل منطق و استدلال برایش توضیح داد! اگر از مدرسه،مدیر و همکلاسی اش خوشش نیاید(یا چیز بدی ببیند) ظرف چند روز مدرسه اش عوض میشود و هیچ وقت نشد مادرش به او حرف زشتی(از قبیل: بتمرگ بچه خفم کردی!)بزند.روح لطیف پسرکش حالا حالا وقت دارد برای خشن شدن... ((کسرا)) یکی از نمونه های فرزند سالاریست.از آن نمونه ها که وقتی بزرگ می شوند نمیفهمند چرا دیگران این همه سر هم داد میزنند و چرا برای خرید لباس و کفش و اودکلن چانه میزنند و چرا به جای توضیح دادن مسائل هم را تکه تکه میکنند و چرا باید زیر بار حرف زور رییس رفت...

چقدر سخته بچه بزرگ کردن،مثل قدم زدن بر لبه ی تیغ ...