photo by sunjoon

این صفحه که باز میشود وبلاگ نیست.حداقل برای نویسنده اش وبلاگ محسوب نمیشه. نه فقط چون کامنتدونی نداره(اگر هم داشت توفیر چندانی نمیکرد تعداد کسانی که اینجا رو مرتب میخونند به تعداد انگشتهای یک دسته و اگر نظری هم داشته باشند میتونند برام ایمیل کنند). اصلا شاید من دیگه اون آدم سابق نیستم.دیگه نوشتن یه سری چیزها برام جالب نیست، دیگه نوشتن توی یه محیط عمومی و ساده مثل وبلاگ ،آشفتگی ذهنمو سر و سامون نمیده. انگار اینجا هوا کمه.گاهی با باز کردن این صفحه احساس خفگی میکنم. دقیقا حس میکنم که دارم ادای کاری رو در میارم که زمانی انجام دادنش خوشحالم میکرد...بیشتر از نوشتن توی یه همچین جایی،دوست دارم یه پاک کن بردارم و یه چیزهایی رو از زندگیم پاک کنم.یه سری آدم رو برای همیشه از ذهن و زندگیم حذف کنم، چندتا کار اشتباه غیر قابل جبران رو معدوم کنم...انگار رفوزه ی ۲۴ سال زندگی شدم...نه ۲۴ سال! ۲۳ سال و ۶ ماه!

این داستان ادامه دارد...