شب که بیشتر به موضوع فکر کردم به کشف بزرگی نائل آمدم!به غیر از پرشین لاگیها که مدتها وبلاگهاشون رو خوندم و بعد دیدمشون ،هیچوقت وبلاگ نویسی ندیدم که حرفهای عمیق و زیبایی بنویسه و در قرارها حاضر بشه.البته با جرئت تاکید میکنم که پرشین لاگیها تاحدی از این قائده مستثنا بودند(خودمم در محدوده ی همون چرت نویسانم البته!).شاید فضای بسته و محدود لاگ این رقابت برای بهتر نوشتن تشدید میکرد وگرنه از بین اون همه پرشین بلاگی و بلاگ اسپاتی و چندتایی دات کامی شاید کمتر از تعداد انگشتهای یک دست کسی بود که زیبا و جذاب و گیرا بنویسه و برای همینم جز تعداد خیلی کمی از آن دوستان ،باقی هیچوقت در زمره ی وبلاگ نویسان مورد علاقه ی من نبودند.اکثرا کسانی بودند که عمر طولانی مدتی برای وبلاگهاشون میتونستند قائل بشند اما دریغ از کمی کیفیت!
3:8، سه شنبه هفدهم بهمن 1385
چند روز پیش به لادن گفتم جالبه که من یه زمانی یه عالمه دوست بلاگر داشتم اما جز سه چهار نفر ،وبلاگ هیچکدومشون رو نخونده بودم و الانم نمیخونم!.خندید و گفت اصولا دوستیهای وبلاگی از وبلاگ شروع میشه ولی مال تو چون از همین قرارهای وبلاگی شروع شد وارد محدوده ی نوشته ها نشد.
شانتال

